Krachtplaatsen en Leylijnen

Krachtplaatsen
Krachtplaatsen zijn plaatsen waar een hoge energie te voelen is. Krachtplaatsen zijn plekken waar Leylijnen samenkomen; energiebanen die over de aarde lopen. Ze worden ook wel Leycentra genoemd. De energie op een leycentrum roteert links- of rechtsom. Soms draait hij zelfs beide kanten op, in een achtvorm of omdat hij links en rechts na enige tijd afwisselt.

Vroegere volken hebben deze krachtplaatsen aangevoeld en hebben er rituele plekken van gemaakt. Een bekend voorbeeld is Stonehenge in Engeland. Eeuwenlang werden kerken en andere heiligdommen precies op die kruisingen van leylijnen gezet. Meestal werden de altaars zelfs echt op dat energiecentrum gebouwd.

Al in de prehistorie bouwde men er nederzettingen en grafmonumenten op. Later werden ze dé plek voor kapellen, kerken en kloosters. Leycentra zijn krachtplaatsen waar, onder de aardbodem, twee of meer energiebanen (leylijnen) elkaar kruisen. Een wichelroede maakt deze plaatsen voelbaar

Op zéér véél plekken op deze planeet kruisen energielijnen (van een zelfde soort) elkaar. Dit worden energiecentra genoemd, waarvan de meesten maar klein zijn. Ook de meeste kruisingen van leylijnen zijn klein en zwak.
Maar in iedere streek zijn er ook een aantal sterke kruispunten. Deze leycentra zijn een soort verkeersknooppunten van energie. Verschillende leylijnen komen bij elkaar op plekken waar er een concentratie van energie aanwezig is. Dit wordt een krachtplaats of krachtcentrum genoemd.

Deze krachtplekken zijn energetische krachtpunten waar meerdere krachtlijnen bij elkaar komen en worden gezien als heilige plaatsen. Bij positieve leycentra is er een krachtveld vol met energie dat kan zorgen voor inspiratie, genezing en wonderen. Voor informatie-overdracht is energie nodig, wat de inspiratie op die plaatsen verklaart, er is immers energie genoeg.
Door de extra energie op deze speciale plaatsen komt het ook voor dat er bij leycentra lichtverschijnselen waargenomen worden.

Voorbeelden zijn het hunebed van Loon (Drenthe) en het klooster van Aduard (Groningen). De plaats van het klooster is bovendien bepaald door het zien van de lichtverschijnselen. Ook is het mogelijk dat je bijvoorbeeld hoofdpijn hebt en dat je op zo’n plaats letterlijk de hoofdpijn uit je voelt glijden. Het is fijn om zo’n plaats te kennen om jezelf af en toe een momentje van opladen te gunnen. Er is wel een groot verschil in krachtplaatsen. De ene krachtplaats is veel sterker als de andere.
Vlak voor de abdij van Tongerlo. Nog voor de ingang naar het binnenhof is een sterk punt te voelen. Zo zijn er veel meer.

In Nederland is er een boek over geschreven als je precies wilt weten waar de leylijnen en de kruisingen in Nederland zijn. Misschien is dit boek niet helemaal compleet, toch brengt het je op weg. Als je eenmaal een paar krachtplaatsen hebt gevonden en gevoeld, dan herken je deze ook op andere plaatsen, bijvoorbeeld tijdens een boswandeling.

Volgens de ontdekker in onze tijd van leylijnen en leycentra, de Engelse hoogleraar natuurkunde Jim Lovelock, omspant en beschermt een levend lichaam van etherische energielijnen het aardse leven. Deze banen, leylijnen, zijn onzichtbare, maar wel voelbare lijnen van ongeveer een meter hoog die onder de aardbodem doorlopen. Op plaatsen waar ze elkaar kruisen ontstaan krachtplaatsen vol positieve energie: leycentra.

Gezonde plek
Een verblijf op zo’n leycentrum geeft rust en energie en kan zelfs verlichting geven van kwalen. Onze voorouders, die dichter bij de natuur leefden, voelden leycentra makkelijker aan dan mensen in deze tijd. Ook verliet men zich vroeger vaak op het ‘oordeel’ van dieren. Vooral ossen en koeien gaan graag op een leycentrum liggen. Op zulke plekken bouwden Neanderthalers hun nederzettingen, kozen de hunebedbouwers de locatie van hun grafmonumenten en plaatsten christenen vroeger hun kerken, kloosters en kapellen. Ook bomen, met name bomen als de eik waaronder men vroeger recht sprak, werden geplant op een leycentrum. Aan deze bomen kende men dan bijzondere krachten toe.

Wichelroede
De meeste mensen kunnen de aanwezigheid van een leycentrum niet zelf voelen. Daarom gebruik je een wichelroede. Bij dat woord denkt men meestal aan een gevorkte tak van buigzaam hout, maar er zijn eenvoudiger vormen. In Overijssel, waar leycentra in kaart zijn gebracht en waar je enkele routes kunt volgen, krijg je bij het wichelroedepakket een allemansroede. Dit zijn twee antennes van verkoperd staaldraad, die eenvoudig te hanteren zijn. Je maakt bij elke antenne een losse vuist om de korte kant en steekt de lange kant voor je uit, ellebogen tegen je zij gedrukt.
Nader je een leycentrum, dan kruisen de uiteinden van de lange kant naar elkaar toe. Je voelt daarbij een licht duwende beweging. Uiteraard werkt de wichelroede alleen als je er voor open staat en ook moet je altijd beducht zijn voor een (wellicht onbewuste) sturing van je handen of de werking van de wind. Maar na enige oefening (en wat geduld; het duurt soms een paar minuten voor contact is gemaakt) kan ruim driekwart van de wichelroedelopers de werking ervaren.

Positieve werking
Een leycentrum werkt van nature positief. Je komt er tot rust, voelt je prettig, krijgt energie en/of gaat prettig dagdromen. Mensen met kwalen als astma, bronchitis of reuma kunnen er verlichting voelen. Is er op de plek van een leycentrum ooit gevochten, gemoord of gemarteld, dan kan de plek negatieve energie gaan uitstralen en hoofdpijn, hartkloppingen of misselijkheid veroorzaken. Bijna iedereen kent wel verhalen over mensen die zich altijd ziek, zwak en misselijk voelden in hun huis en daar pas na een verhuizing of het plaatsen van een afleider van af raakten. Die huizen bleken dan gebouwd te zijn op een plek waar negatieve aardstralen actief waren.

Route met de wichelroede
In de provincie Overijssel zijn vier routes uitgestippeld langs leycentra, in Noordwest-Overijssel, het Vechtdal, Salland en Twente (de Sagenroute). Ze variëren van 80 tot 120 kilometer en zijn per fiets of auto af te leggen. Bij het VVV en in sommige boekhandels kun je pakketten kopen met een routebeschrijving en een wichelroede. Onderweg passeer je een aantal krachtige en minder krachtige leycentra. Van sommige kun je de werking al op kilometers afstand merken doordat je antennes licht gaan kruisen. Andere voel je pas op de plaats van bestemming. Bevindt het leycentrum zich binnen, bijvoorbeeld in een afgesloten kerk, dan kun je de werking het best ervaren door met je rug tegen de muur van het gebouw te gaan staan en rustig de tijd te nemen.

Fraaie natuur
Behalve dat wichelroede lopen een boeiende en mogelijk heilzame activiteit is, kun je het volgen van een route ook zien als een bijzondere toeristische activiteit. Je rijdt door fraai natuurlijk gebied en neemt een kijkje op interessante historische plekken. Tijdens de tocht door het Vechtdal sta je onder meer stil bij bijzondere boerderijen, het middeleeuwse kerkje van Heemze, een 13de-eeuws slagveld, Kasteel Coevorden, een markante grensovergang en een Lourdesgrot.

Praktische tip
Geen wichelroede bij de hand en toch op zoek naar leycentra? Neem twee stukjes stroomdraad en buig die om in een lange en korte kant. Dat werkt ook prima.

website: https://tinekez.infoteur.nl/specials/magische-natuur.html